Deneme Seyirimiz

Kaptanın seyir defteri

12 Kasım 2017

Las Palmas Gran Canarias

Pazar gününü ilk deneme seyir günümüz olarak belirlemiştik.

Sabahleyin her teknenin katıldığı bayraklı geçiş töreni yapıldı. 32 ülkenin bayrağını taşıyan denizciler neşe içinde ve bando eşliğinde yürüdüler.  Tanışmaya başladığımız bazı mürettebatlar ile şakalaşıyoruz, bazılarıyla iyice arkadaş olduk bile.

Bütün las Palmas halkı bizleri seyredip fotoğraflarımızı çekti. Yerel haberlerde çıktık.

Kanada bayrağını görünce dayanamadım başlarındaki hanıma nereden geldiklerini sordum, meğerse bir kızlar yelken okuluymuş, İngiltere’den yelkenle yola çıkmışlar, şimdi Atlantik’i geçeceklermiş. Justin Trudeau’yu yakışıklı bulup bulmadıklarını sorduğumda, hepsi aşklarını belirttiler.

Dünya devletleri arasında, çeşitli milliyetleri uyumlu olarak ve en üstün seviyede kucaklayan Kanada sitemini mutlaka incelemek ve dersler çıkartmak lazım. 

Gelecek yüzyılın toplumsal yaşamına dair işaretler, ilk defa Kanada’da belirdi. Her türlü ırkçılığa karşı net duruş, her türlü ayrımcılığa karşı net duruş, bütün insanları ve bütün kültürleri eşdeğer kabul ederek bunu içselleştimek… vs vs vs.. Özetlemek mümkün değil. 

Detaylar o nebze önemli ki, aklımda kaldığı kadarıyla geçen yıl, kanada milli marşlarından birisindeki “erkek ağırlıklı” “ .. bu toprağın oğulları..” şeklindeki bir bölümü “nötral” şekle, “… bu toprağın çocukları..” haline sokarak, cümle içindeki cinsiyet ayrımını bile kaldırdılar. (kanada’da sanatçılara sipariş edilmiş bir milli marş yoktur, bazı şarkılar “milli marş” kavramına dönüşmüştür.)

Tören, tüm bayrakların göndere çekilmesi ve 32 pare sesli işaret fişeği atışıyla son buluyor. ARC organizasyonunun 32’inci Atlantik geçiş rallisi resmen açılıyor.

Yolda yürüken bir restoranın içinde duran, Batıya yolculukları anlatan bir duvar resmi dikkatimi çekti. 1492’de Cristobal Colon 3 adet gemi ile (Nina, Pinta, Santa maria) Atlantik’i geçiyor ve haber Avrupa’ya geliyor. Çok değil 30 yıl sonra bütün karaibler, Kolombiya kıyıları ve kuzey Amerika’nın batı kıyıları göçmen hücumuna uğramış durumda.

Anadolu ortasındaki insanlar anlayamıyorlar neden gümüşün değersizleştiğini, neden altının değerinin düştüğünü… Sultan Mehmet nizamnamesinde (sonraki sultanlara tavsiyeler vasiyeti) yazmıştı,: “2 koyuna bir akçe vergi alınacak.” Ama koyun değeri olmuş 20 akçe’den, 100 akçe, vergi kalmış hala 2 akçede.. Bir katır göndermek zorunlu, devlet talep ettiğinde, ama katırın piyasada fiyatı olmuş 150 akçeden, 2.500 akçe; haydi kızmadan gönder.

Ming hanedanının 8 yılda 17 kere vergi artırmak zorunda kaldığı bu dönemlerde, Anadolu coğrafyasında güncel ekonomik durum ne yazık ki yönetenler tarafından anlaşılamamıştır. Yüksek enflasyon’un bu global hali ilk defa olmaktadır. Batıdan doğuya akan gümüş ve altın, tüm kuralları değiştirecektir. Bizim coğrafyamızda bu keşiflerin sonucu “Celali İsyanları” adını almış, yüzyıl devam etmiştir.

Batı coğrafyasında ise, Kolomb’un açtığı yüzyıl bereket yüzyılı olmuştur. Bu bereketin tatsız taraflarını (Cortes ve Pizarro gibilerin yaptıkları jenosidleri, avrupadan gelen hastalıkların sonuçlarını) şimdilik unutarak, olumlu noktalara bakmak istiyorum.

Kara vebadan çıkmış, nğfus kaybetmiş ve kötümserliğin doruğundaki Avrupa milletlerinden bazılarının bu coğrafyaya yayılması ile dünya değişmiştir.

Bu olayların başladığı adada olmak ve bunları hatırlamamak imkansız. Gelen geçen ilk gemilerin adları ve milliyetleri dünyanın o zamanki sahiplerini özetliyor; Portekiz, İspanya, Fransa, Hollanda, İngiltere..

Herşey buradan, las palmasdan başlamış. Buradan mağrebe doğru gidenler, Magreb’i geride bırakmışlar. (Magreb; fas, tunus ve civarındaki topraklara Arapçada verilen isim) 

(mağrep, Arapçada güneşin battığı yer anlamına geliyormuş, Erhan sağolsun, bugün de yeni bir şey öğrendim.)

Seyir vaktimiz geldi.

Carl, yemeğin hep birlikte ve teknede yeneceğini söylemişti. chili con carne yapmış, jasmin pilav üstüne.. Böyle ağır yemekler yiyeceksek yol boyunca, yandığımızın resmidir. Yemeklerimiz biter bitmez çalışma başlıyor. Motoru açıp marinadan çıkıyoruz.

Liman içerisindeyken Cenovayı furling’e takıyoruz. 

Erhan dümende tecrübe kazanıyor. 

Selim direk boyunu yarış kurallarına göre işaretliyor ve ana yelkeni ölçmek için direğe tırmanıveriyor. Carl marina pontonuna bağlı iken tırmanmıştı ya, Selim reis ise dalgalı suda tırmanıyor. Direğin ucunda bir sorun yok imiş.

Liman praktikası üstümüze sürüyor, “bunca gemi trafiği arasında ne yapıyorsunuz!” diye fırçayı basıp uzaklaşmamızı istiyor, rüzgar uygun, atlantiğe açılıyoruz.

Ağırlık yapmak için küpeştenin kenarına oturup sarkıtıyorum ayaklarımı. Dalgaların şekli farklı, aralarda brkaç metre derinlikte ucsuz bucaksız çukurlar oluşuyor, masmavi vadiler ve tepeler görüyorum ufuka doğru bakarken ve henüz hava bile yok!

Sedat uyardı da, yanımızdan bize bakarak geçen balinayı göz ucuyla ancak farkedebildim. Fotoğraf çekmek mümkün olmadı.

Derinliğin bin metreyi geçtiği noktalara geldiğimizde, cenovayı sarıp, ufak asimetrik spinnakeri basıyoruz, ayarları üzerinde biraz çalışıp onu aşağıya alıp, hemen diğer asimetrik balonu basıyoruz. Murat, bu değişim sırasında istenmeyen bir kavançanın, bumbayı ters yakaya fırlatmasını engelleek için vücuduyla yaslanıyor bumbaya, kafalara dikkat ermek lazım bu manevra sırasında. 

Bu açtığımız asimetrik balonun yüzeyi oldukça büyük ve çok güzel çekiyor, yelkenli hemen 8 knot üzerine çıkıyor. Umut verici.

Geri dönüşümüzde hava kalıyor biraz motor desteği ile marina bağlama noktamıza dönüyoruz. Akşama yorgunluk çöküyor herkese ama yine de herkes geç yattı. Yarın yapılan ölçümler yarış komitesine bildirilecek ve handikap puanımızın oldukça düşmesini bekliyoruz. Ben uzmanlık alanıma girmediği için kabaca anlamaya çalışıyorum konuyu. 40 puanlık bir düşüş yolda bize yaklaşık 10 saat daha demek sanırım. Yani bizden 3 gün değil, 3 gün ve on saat öne bitiren olursa bile, gerçekte onun önünde bitirmiş olacağız gibi bir sonucu var handikap puanındaki düşüşün.

Bakalım yarış komitesi ne diyecek ölçümlerimize?

Vedat